Certainty is the mark of common-sense life: gracious uncertainty is the mark of the spiritual life. To be certain of God means that we are uncertain in all our ways, we do not know what a day may bring forth. This is generally said with a sigh of sadness; it should rather be an expression of breathless expectation. We are uncertain of the next step, but we are certain of God. Immediately we abandon to God, and to the duty that lies nearest, He packs our life with surprises all the time. (…) Leave the whole thing to Him, its gloriously uncertain how He will come in, but He will come. Remain loyal to Him.

[Oswald Chambers]

The graciousness of uncertainty is a post from MissMiep.

Het vuur dat binnen in je brandt
Geschilderd door die ene meesterhand
Je draagt het mee in dit ontheemde land
Vreemdeling

Reis om de wereld
Schilder het licht
Overal en nergens thuis
Steeds weer een ander
Een ander vergezicht
Je bent overal en nergens thuis

Al heb je alles weggegooid
De klanken blijven in je ziel gestrooid
Jij hebt je lange reis nog niet voltooid
Vreemdeling

Door welke wouden jij ook zwerft
Zijn woorden zijn in elke stam gekerft
In elke kleur waarmee de meester verft
Vreemdeling

Dus reis om de wereld 
Schilder het licht
Overal en nergens thuis
Steeds weer een ander
Een ander vergezicht
Je bent overal en nergens thuis

Want een drager van het licht
Is een drager van het kruis 

De blaren op je voeten
Geen reizen zonder pijn 
Maar altijd weer ontmoeten
Alleen – en toch niet eenzaam zijn

Vreemdeling is a post from MissMiep.

'Life to the full' is niet 'live to the max' – vol is niet gelijk aan veel. Weg van de rust en de vrede. Het is aan het christendom géén christelijke twist aan een seculier fenomeen te geven, maar om zout te zijn.

Welzalig hij die niet wandelt in het straatje der goddelozen, noch om raad gaat bij spotters, maar die de moed heeft te leven volgens de gedachten van de Schepper.

Life to the full is a post from MissMiep.

[Larry Crabb. Maar ik had het kunnen zeggen.
Alsook dit liedje 'New Law' van Derek Webb]

Do not be afraid is a post from MissMiep.

Dat valt tegen hè?

Gelukkig zijn vind ik niet makkelijk. Je hebt er vrijheid voor nodig
en aanvaarding. Heel veel vergeving
om het leven te vergeven dat het is zoals het is
dat je er dit van hebt gemaakt en
dit hebt gekregen.

Dat vind ik het aller-allermoeilijkste: 
onder ogen zien hoe het ís en uitvinden wat je dan moet met je dromen.

Er is zóveel wat ik ánders zou willen. Ik zou wel willen dat ik niet zo eigenwijs was, en niet zo druk. Ik zou wel willen dat er iemand was die altijd bij mij bleef, en dat alles veilig was om me heen. Ik zou soms gewoon een klein meisje willen zijn, en dan weer heel zelfstandig. Dan wil ik wég, op reis, weg uit de beperking van een klein kamertje en een studie. Weg uit de beperking van tijd, geld en ruimte, dan zou ik alles willen doen. Meer goede dingen, meer lezen en meer muziek. Meer contacten, meer in de tuin werken. Meer genieten, meer liefgehad zijn en meer liefhebben. Meer rust en meer vergeving. Meer uren in een dag. Ik zou willen dat ik wist hoe alles in elkaar zat en ook weer dat het me niets kon schelen. Ik zou willen dat ik niet zo kritisch en onzeker was, dat ik goed kon schrijven en geld had om verder te studeren.
Ik zou willen dat er geen grenzen waren én dat ik niet zoveel vrijheid had. En weer opnieuw.

Ik zou willen dat ik niet zo ontevreden was.
Maar ik ben het zo vaak wel. En ik vraag me dan af: wat is nu goed?
Wat moet je aanvaarden en wat niet?
Is overgeven en loslaten ook ópgeven?

Wat moet je met je dromen doen, en met je verlangen?
Als wegstoppen en 'gehoorzaam zijn' frustreert,
waar haal je dan de moed vandaan
en de overgave
om te zeggen
het is goed
laat het maar gaan zoals het gaat
laat het geschieden
niet mijn wil

om echt te zijn en met de liefde van je hart het leven
jezelf en God misschien wel te vergeven

hoe doet een mens dat?

Ik zou wel willen… (ook over aanvaarding) is a post from MissMiep.

Er is een kamer vrij
Voor jou als je dat wilt
De kamer is niet groot maar ja
Het huis juist heel erg hopsasa
Er is een kamer vrij
Er is een kamer vrij

Meet twee bij vier zoiets
En 's morgens is er zon
Een grote tuin, een badkamer
De woonkamer is ook niet mis
En 's morgens is er zon
En 's morgens is er zon

Wat kost-ie dan per maand?
Twee-achttien exclusief
Je krijgt er nog vier lieverds bij
En eens paar maand tien pubergirls
Dat krijg je dan per maand
Dat krijg je dan per maand

De Housewives, die zijn tof
En ook op zoek naar jou
Lijkt jou de kamer ook wel wat
Mail dan snel naar mij ja ja
De Housewives zijn dan blij
De Housewives zijn dan blij

Zegt het snellijk voort!
Zegt het snellijk voort!

In Houten staat een huis is a post from MissMiep.

Naar goed Lutherse gewoonte planten christenen nog appelboompjes als ze weten dat de wereld morgen vergaat. Maar als je morgen moet verhuizen, poot je dan vandaag nog knoflook uit? Zet je dan nog plantuien in de grond? Snoei je de rozen? Geldt de appelboomregel alleen voor grootse plannen of ook voor de kleine dingen? Wie weet het? Ik niet.

Liesbeth Goedbloed in haar blog van 24 februari

Veel van mijn recente overwegingen zijn te vangen in dit citaatje. Ga ik verhuizen of niet, en zo ja, waarheen dan? Moet ik dan mijn kamer al opzeggen, of voor de zekerheid toch nog niet? Hij is wel duur. Eigenlijk moet ik er een baan bij zoeken, maar is het verstandig om dat hier en nu te doen als ik tóch bijna ga verhuizen? En – zal ik volgend jaar nu een master gaan doen of toch maar stoppen met studeren. Wat is wijsheid, wat is goed? 'De onzekerheid nekt mijn ondernemingslust' schrijft Liesbeth.

Gelúkkig is een belangrijk dilemma welhaast opgelost. Mijn kamer is opgezegd en waarschijnlijk woon ik in april in Rotterdam. Alleen al dit 'waarschijnlijk' is een enorme opluchting! Ik heb het gevoel dat alles voor de komende tien jaar in kannen en kruiken is – wat natuurlijk nergens op slaat en wat ik ook niet zou willen. Kunt u nagaan hoe vervelend onzekerheid is. Mijn zucht van verlichting deed me mijzelf (anders was ik mijzelf niet hè) afvragen in hoeverre deze op zijn plaats was. 'Beter een zoekend leven met God dan zonder Hem in een zelfgekozen rustplaats'*. Wat houd ik – blijkbaar – van rust en zekerheid. De welbekende drieëenheid rust, reinheid en regelmaat blijkt voor mij werkelijk productief. Al blijf ik een beetje bang om burgerlijk te worden. Volwassen worden is een heel ding. Keuzes maken ook. En schrijven.

Dat laatste doe ik  niet zoveel, ziet u wel. Dit komt omdat er zoveel te zeggen is dat ik vaak niet weet waar te beginnen. Het ene wereldkundig maken vereist weer andere verhalen die ook verteld moeten worden, en doen mijn woorden wel recht aan wat ik wil zeggen? Is dit moment het waard aan hen te worden besteed? Vaak schrijf ik dan maar niets, soms omdat ik besluit dat zwijgen de beste manier is om uit te drukken wat ik wil delen – soms gewoon omdat ik de euvele moed van Hansje Brinker niet bezit.
Ik ben wel benieuwd hoe u daarover denkt.
Zeg het gerust, desnoods met bloemen. Of zwijg.

* uit een onderwerp van de mannenvereniging bij de kerk van oma

Groter groeien is a post from MissMiep.

Walter Ciszek
(een priester die 15 jaar in een strafkamp en daar priester bleef)

got this from a good friend

Beautiful day is a post from MissMiep.

Misschien nog aansprekender wanneer men 'dansen' vervangt door 'lachen'
En wat dacht u van de Dalai Lama:

Approach love and cooking with reckless abandon. 

Oosterse waarheid is a post from MissMiep.

Dus: ben of ken jij iemand die het leuk vindt met 5 meiden in een gezellig (christelijk) huis te wonen? Reageer dan even op deze blog!

PS: per 1 september komt er nog een kamer vrij..!

Kamer te huur! is a post from MissMiep.